Welkom in mijn wereld van beelden, waarin bouwvormen centraal staan. Bouwkunst waarin steeds vaker ook de mens een plek krijgt.

Ik ben Daisy Kimman, geboren in 1967 en opgegroeid in Den Haag. Daar was ik me voor het eerst bewust van de schoonheid van oude huizen en gebouwen. In de schemering, wanneer het licht over de gevels strijkt, ervoer ik een sfeer die ik nog altijd als magisch beschouw. Het zaadje was geplant.

Na 20 jaar met veel plezier bij KLM te hebben gewerkt in diverse kantoorfuncties, ontstond de behoefte om andere dingen te gaan doen en zo ook meer rust en ruimte in ons leven te brengen. Ik heb mijn baan opgezegd en ben een nieuwe, creatieve weg ingeslagen.

Ik startte met een cursus keramiek en wist het meteen: ik wilde huisjes maken. Vanaf dag één. En dat is nooit veranderd. Werken met klei vind ik ook nog steeds fijn. Je kunt er in principe alles mee vormen en het resultaat na de stook blijft verrassend. Dus klei ik nog elke week met dezelfde groep dames waar het allemaal mee begonnen is.

Mijn werk kreeg meer richting toen er een atelier op zolder kwam en ik een kleine cirkelzaag aanschafte. Ik begon heel bewust te werken met gevonden materialen als hout, metaal en plastic. Er wordt zoveel weggegooid waar ik een nieuwe vorm of andere betekenis aan kan geven. Bijna al mijn materiaal verzamel ik door stranden af te struinen en in bouwcontainers te scharrelen.

Mijn uitdaging ligt in het maken van strakke, soms verhalende beelden, waarbij het oorspronkelijke karakter van het materiaal behouden blijft. Vaak start ik met een helder beeld in mijn hoofd. Een andere keer vormt bijv. een mooi stuk gevonden hout het uitgangspunt. Vervolgens denk ik na over hoe ik het ga maken. Niet alles kan en ik kan niet alles. Als keramiek onderdeel uitmaakt van het werk wordt dat gegoten in zelfgemaakte mallen of met de hand gevormd.

Mijn inspiratie komt overal vandaan, maar niet in de laatste plaats uit de mensen die geraakt worden door wat ik maak.